bivafa


خدای متعال در قرآن کریم ,صحبت از انسان هایی به میان می آورد که ظرفیت آنها بسیار کم است و در مواقع مختلف زندگی و در مواجهه با مشکلات به سرعت اراده و هستی خود را از دست میدهند و دست به فزع و جزع می زنند.

خدای متعال در آیات الهی به مذمت این گونه افراد پرداخته است و این گونه افراد را انسان های پوک و بی ظرفیت میخواند که با اندكى‏ نعمت، مست مى‏شود و با كمى ‏تلخى‏ و غم، به بن بست می رسند,در صورتى‏ كه خداوند از مردم تحمّل و ظرفیّتى‏ را مى‏خواهد كه از دست رفتن نعمت‏ها آنان را نگران و به دست آوردن نعمت‏ها آنان را خوشحال(جوگیر) نكند.

در اینجا چند نمونه از این آیات را که خداوند در مذمت انسان های کم ظرفیت بیان کرده است را می آوریم :
1)(وَ إِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذا لَهُمْ مَكْرٌ فی‏ آیاتِنا قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْراً إِنَّ رُسُلَنا یَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ : و چون مردم را پس از آسیبى كه به ایشان رسیده است، رحمتى بچشانیم، بناگاه آنان را در آیات ما نیرنگى است. بگو: «نیرنگ خدا سریع‏تر است.» در حقیقت، فرستادگان [=فرشتگان‏] ما آنچه نیرنگ مى‏كنید مى‏نویسند.)(1)

2)(وَ لَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ إِنَّهُ لَیَؤُسٌ كَفُورٌ : و اگر از جانب خود رحمتى به انسان بچشانیم، سپس آن را از وى سلب كنیم، قطعاً نومید و ناسپاس خواهد بود.)(2)

3)(وَ إِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِها وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَیْدیهِمْ إِذا هُمْ یَقْنَطُونَ : و چون مردم را رحمتى بچشانیم، بدان شاد مى‏گردند؛ و چون به [سزاى‏] آنچه دستاورد گذشته آنان است، صدمه‏اى به ایشان برسد، بناگاه نومید مى‏شوند.)(3)

4)(فَإِنْ أَعْرَضُوا فَما أَرْسَلْناكَ عَلَیْهِمْ حَفیظاً إِنْ عَلَیْكَ إِلاَّ الْبَلاغُ وَ إِنَّا إِذا أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِها وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَیْدیهِمْ فَإِنَّ الْإِنْسانَ كَفُورٌ : پس اگر روى برتابند، ما تو را بر آنان نگهبان نفرستاده‏ایم. بر عهده تو جز رسانیدن [پیام‏] نیست، و ما چون رحمتى از جانب خود به انسان بچشانیم، بدان شاد و سرمست گردد، و چون به [سزاى‏] دستاورد پیشین آنها، به آنان بدى رسد، انسان ناسپاسى مى‏كند.)(4)

و این جملات ,کاملا حال و هوای بعضی از ما را به تصویر می کشد که با اندکی مشکل و غم به همه عالم ناسزا می گوییم و با اندکی شادمانی , همه عالم را به باد مسخره می گیریم و همه چیز و همه کس را فراموش می کنیم, در صورتی که طبق آیات الهی همه ناگواری ها و مشکلاتی که به ما میرسد فقط و فقط به خاطر عملکرد بد ماست و خود ما دلیل و سبب اصلی آنها بودیم اما با این حال در مواقع سختی تنها کسی را که مقصر نمیدانیم خودمان است .

منابع
1)یونس :  21
2)هود :  9
3) الروم :  36
4) الشورى :  48




طبقه بندی: **تفسیر، 
برچسب ها: انسان های پوک و کم ظرفیت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 2 آبان 1390 توسط امین ادریسی